به گزارش پایگاه خبری تحلیلی کورنگ در شرایطی که کشور با موقعیت‌های حساس و پیچیده مواجه است، نقش رسانه‌ها و فعالان فضای مجازی بیش از هر زمان دیگری تعیین‌کننده و اثرگذار شده است. آنچه امروز در برخی کانال‌ها و صفحات محلی مشاهده می‌شود، نه‌تنها نشانه‌ای از ضعف درک رسانه‌ای است، بلکه در مواردی می‌تواند مصداق آشکار بی‌مسئولیتی در قبال امنیت روانی و حتی میدانی جامعه تلقی شود.

تغییر نام برخی کانال‌ها به عناوینی مانند «کانال جنگ» یا انتشار لحظه‌ای اخبار تأییدنشده، تصاویر نگران‌کننده و حتی مختصات دقیق حملات، صرفاً یک اقدام هیجانی برای جذب مخاطب نیست؛ این رفتارها عملاً تولید داده برای طرف مقابل است. در دنیای امروز، جنگ صرفاً در میدان نظامی رخ نمی‌دهد، بلکه بخش مهمی از آن در میدان روایت‌ها و داده‌ها جریان دارد. هر تصویر، هر لوکیشن و هر خبر خام، می‌تواند قطعه‌ای از پازل اطلاعاتی دشمن را تکمیل کند.
از سوی دیگر، نباید از تأثیرات روانی این نوع محتوا غافل شد. جامعه‌ای که مدام در معرض اخبار نگران‌کننده و بدون چارچوب قرار می‌گیرد، به‌تدریج دچار اضطراب جمعی، بی‌اعتمادی و فرسایش ذهنی می‌شود. این همان نقطه‌ای است که دشمن دقیقاً به دنبال آن است؛ ایجاد اختلال در انسجام اجتماعی بدون شلیک حتی یک گلوله.
مسئله اینجاست که برخی فعالان فضای مجازی هنوز تفاوت میان «اطلاع‌رسانی» و «التهاب‌آفرینی» را درک نکرده‌اند. اطلاع‌رسانی مسئولانه یعنی انتشار اخبار دقیق، تأییدشده و با در نظر گرفتن پیامدهای آن. اما آنچه امروز شاهد آن هستیم، در بسیاری موارد صرفاً بازنشر شتاب‌زده و بدون تحلیل است.
در چنین شرایطی، انتظار می‌رود مدیران کانال‌ها و فعالان رسانه‌ای، به‌جای رقابت برای دیده‌شدن، به مسئولیت اجتماعی خود بازگردند. آرامش جامعه، سرمایه‌ای نیست که بتوان آن را فدای چند بازدید بیشتر کرد. رسانه اگر آگاهانه عمل نکند، ناخواسته به ابزار بحران تبدیل می‌شود؛ و این خطایی است که هزینه آن را همه پرداخت خواهند کرد.

وحید رستمی