به گزارش کورنگ به نقل از آرمان کرمان، همزمان با دهمین سالگرد سفر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به استان کرمان با حضور جانشین فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ، رئیس دفتر نظامی فرماندهی کل قوا ، نماینده ولی فقیه در سپاه قدس ، قائم مقام دفتر حفظ و نشر آثار مقام معظم رهبری و رئیس پیشین صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران ، از سایت نو+جوان با نشانی nojavan.khamenei.ir رونمایی شد.
این سایت قصد دارد با استفاده از همراهی و مشارکت نوجوانان فعال و بهره‌گیری از ظرفیت‌ها و توانایی‌های این نسل، پیام انقلاب اسلامی را با تمرکز بر اندیشه‌های حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در فضای مجازی ترویج کند و فضایی را فراهم آورد تا کاربران نیز نظرات و تولیدات خود را در معرض دید یکدیگر قرار دهند.

به گزارش کورنگ، به نقل از دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای، همزمان با دهمین سالگرد سفر رهبر معظم انقلاب به استان کرمان، از تقریظ ایشان بر کتاب «آن بیست و سه نفر» رونمایی شد.

متن این تقریظ که عصر امروز طی مراسمی با حضور سردار حسین سلامی جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران، عزت‌الله ضرغامی نماینده مقام معظم رهبری در شورای مجازی، سردار شیرازی رئیس دفتر نظامی فرماندهی معظم کل قوا، محسن مؤمنی رئیس حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، حجت‌الاسلام علی شیرازی نماینده ولی‌فقیه در نیروی قدس سپاه پاسداران، علیرضا رزم‌حسینی استاندار کرمان، پور‌ابراهیمی نماینده مردم کرمان در مجلس شورای اسلامی و جمعی از نویسندگان و جهادگران عرصه ادبیات جهاد و مقاومت و جمعی از پیشکسوتان عرصه‌ ایثار و شهادت در حسینیه‌ ثارالله شهر کرمان از آن رونمایی شد، به شرح زیر است:

«در روزهای پایانی 93 و آغازین 94 با شیرینی این نوشته‌ی شیوا و جذاب و هنرمندانه، شیرین‌کام شدم و لحظه‌ها را با این مردان کم سال و پرهمت گذراندم. به این نویسنده‌ی خوش ذوق و به آن بیست و سه نفر و به دست قدرت و حکمتی که همه‌ی این زیبائی‌ها، پرداخته‌ی سرپنجه‌ی معجزه‌گر اوست درود میفرستم و جبهه‌ی سپاس بر خاک میسایم.

یک بار دیگر کرمان را از دریچه‌ی این کتاب، آنچنان که از دیرباز دیده و شناخته‌ام، دیدم و منشور هفت رنگ زیبا و درخشان آن را تحسین کردم. 94/1/5»

به گزارش فارس، کتاب «آن بیست‌ و‌ سه نفر» خاطرات خودنوشت آقای احمد یوسف‌زاده از دوران اسارت 19 نوجوان کرمانی و 4 نوجوان دیگر است که در عملیات آزادسازی خرمشهر توسط ارتش بعث به اسارت درمی‌آیند.

نویسنده در این کتاب شرح هشت ماه ابتدایی اسارت و اتفاقاتی که برای این گروه بیست‌ و‌ سه نفره افتاده از جمله ملاقات با صدام در کاخ ریاست جمهوری عراق را روایت کرده است.

انتهای پیام/ب

به گزارش کورنگ به نقل از پایگاه اطلاع رسانی پلیس سرهنگ مهدی شاکری گفت: مامور مراقب راه پاسگاه پلیس جاده کبودرآهنگ - زنجان در حین اجرای طرح کنترل خودروهای عبوری به سرنشینان یکدستگاه خودرو پراید مشکوک و از آنها تقاضای مدارک می کند.

وی اضافه کرد: راننده این وسیله نقلیه از ارائه هر گونه مدارک هویتی امتناع کرده و در فرصتی مناسب اقدام به فرار می کند.

وی افزود: راننده خودرو پس از طی مسافتی حدود 600 متر و دور شدن از دید مراقب راه خودرو را رها کرده و به همراه سرنشین وسیله با یکدستگاه کامیونت عبوری از محل دور می شوند.

وی بیان کرد: با استعلام از سیستم پلیس مشخص شد که خودرو پراید سرقتی است به این منظور ماموران به تعقیب خودرو کامیونت پرداخته و در حوالی روستای 'قباق تپه' آنرا متوقف می کنند که در این لحظه سارقان از خودرو پیاده و به سمت زمین های کشاورزی فرار می کنند.

سرهنگ شاکری گفت: ماموران پلیس راه پس از طی مسافتی در نهایت سرنشین و سارقان را دستگیر کردند و به همراه خودرو سرقتی روانه پلیس آگاهی شهرستان کبودرآهنگ شدند.

انتهای پیام/ب

در ماه رجب، نشاط و سرور فراوانی بر دل‌های مؤمنان جاری می‌شود و در این بین، دهم رجب سالروز میلاد امام نهم، امام جوادالائمه علیهم السلام روز ویژه و پربرکتی است. امید است که مطالب گردآوری شده در این ویژه‌نامه لحظات مفیدی را برای خوانندگان «فردا» در این میلاد خجسته و الهی فراهم سازد ... السلام علیک یا محمد بن علی، أیها الجواد و رحمة الله و برکاته ...

عکسی قدیمی از حرم امام جواد(ع)

 خردسالی امام جواد و حیرت برخی شیعیان 
 
مشکل کوچکى سنّ حضرت جواد، نه تنها براى بسیارى از افراد عادى از شیعیان حل نشده بود، بلکه براى برخى از بزرگان و علماى شیعه نیز جاى بحث و گفتگو داشت. به همین جهت پس از شهادت امام رضا (ع) و آغاز امامت فرزند خردسالش، حضرت جواد، شیعیان - بویژه شیعیان عامى - با گرداب اعتقادى خطرناک و در نوع خود بى سابقه اى مواجه شدند و کوچکى سن آن حضرت به صورت یک مشکل بزرگ پدیدار گردید.
 
«ابن رستم طبرى»، از دانشمندان قرن چهارم هجرى، مى نویسد:
 
«زمانى که سنّ او (حضرت جواد) به شش سال و چند ماه رسید، مأمون پدرش را به قتل رساند و شیعیان در حیرت و سرگردانى فرو رفتند و در میان مردم اختلاف نظر پدید آمد و سنّ ابو جعفر را کم شمردند و شیعیان در سایر شهرها متحیر شدند».(1)
 
به همین جهت، شیعیان اجتماعاتى تشکیل دادند و دیدارهایى با امام جواد به عمل آوردند و به منظور آزمایش و حصول اطمینان از اینکه او داراى علم امامت است، پرسشهایى را مطرح کردند و هنگامى که پاسخهاى قاطع و روشن و قانع کننده دریافت کردند، آرامش و اطمینان یافتند.
 
مورخان در این زمینه مى نویسند: چون امام رضا (ع) در سال دویست و دو رحلت نمود، سنّ ابوجعفر نزدیک به هفت سال بود، ازینرو در بغداد و سایر شهرها در بین مردم اختلاف نظر پدید آمد. «ریّان بن صلت»، «صفوان بن یحیى»، «محمد بن حکیم»، «عبدالرحمن بن حجاج» و «یونس بن عبدالرحمن»، با گروهى از بزرگان و معتمدین شیعه، در خانه «عبدالرحمن بن حجاج»، در یکى از محله هاى بغداد به نام «برکه زلزل»(2) گرد آمدند و در سوگ امام به گریه و اندوه پرداختند... یونس به آنان گفت: دست از گریه و زارى بردارید، (باید دید) امر امامت را چه کسى عهده دار مى گردد؟ و تا این کودک (ابوجعفر) بزرگ شود، مسائل خود را از چه کسى باید بپرسیم؟
 
در این هنگام «ریّان بن صلت» برخاست و گلوى او را گرفت و فشرد، و در حالى که به سر و صورت او مى زد، با خشم گفت: تو نزد ما تظاهر به ایمان مى کنى و شکّ و شرک خود را پنهامى مى دارى؟! اگر امامت او از جانب خدا باشد حتى اگر طفل یک روزه باشد، مثل پیرمرد صد ساله خواهد بود، و اگر از جانب خدا نباشد حتى اگر صد ساله باشد، چون دیگران یک فرد عادى خواهد بود، شایسته است در این باره تأمّل شود. در این هنگام حاضران به توبیخ و نکوهش یونس پرداختند.(3)
 
و در آن موقع، موسم حج نزدیک شده بود. هشتاد نفر از فقها و علماى بغداد و شهرهاى دیگر رهسپار حج شدند و به قصد دیدار ابو جعفر عازم مدینه گردیدند، و چون به مدینه رسیدند، به خانه امام صادق (ع) که خالى بود، رفتند و روى زیرانداز بزرگى نشستند. در این هنگام عبدالله بن موسى، عموى حضرت جواد، وارد شد و در صدر مجلس نشست. یک نفر بپا خاست و گفت: این پسر رسول خداست، هرکس سؤالى دارد از وى بکند. چند نفر از حاضران سؤالاتى کردند که وى پاسخهاى نادرستى داد!...(4) شیعیان متحیّر و غمگین شدند و فقها مضطرب گشتند و برخاسته قصد رفتن کردند و گفتند: اگر ابوجعفر مى توانست جواب مسائل ما را بدهد، عبدالله نزد ما نمى آمد و جوابهاى نادرست نمى داد!
 
در این هنگام درى از صدر مجلس باز شد و غلامى بنام «موفق» وارد مجلس گردید و گفت: این ابوجعفر است که مى آید، همه بپا خاستند و از وى استقبال کرده سلام دادند. امام وارد شد و نشست و مردم همه ساکت شدند. آنگاه سؤالات خود را با امام در میان گذاشتند و وقتى که پاسخهاى قانع کننده و کاملى شنیدند، شاد شدند و او را دعا کردند و ستودند و عرض کردند: عموى شما، عبدالله چنین و چنان فتوا داد. حضرت فرمود: عمو! نزد خدا بزرگ است که فردا در پیشگاه او بایستى و به تو بگوید: با آنکه در میان امت، داناتر از تو وجود داشت، چرا ندانسته به بندگان من فتوا دادى؟!.(5)
 
«اسحاق بن اسماعیل» که آن سال همراه این گروه بود، مى گوید:
 
من نیز در نامه اى ده مسئله نوشته بودم تا از آن حضرت بپرسم. در آن موقع همسرم حامله بود. با خود گفتم: اگر به پرسشهاى من پاسخ داد، از او تقاضا مى کنم که دعا کند خداوند بچه اى را که همسرم به آن آبستن است، پسر قرار دهد. وقتى که مردم سؤالات خود را مطرح کردند، من نیز نامه را در دست گرفته بپا خاستم تا مسائل را مطرح کنم. امام تا مرا دید، فرمود: اى اسحاق! اسم او را «احمد» بگذار؟ به دنبال این قضیه همسرم پسرى به دنیا آورد و نام او را «احمد» گذاشتم.(6)
 
این دیدار و بحث و گفتگو و دیدارهاى مشابه دیگرى که با امام جواد (ع) صورت گرفت(7) مایه اطمینان و اعتقاد کامل شیعیان به امامت آن حضرت گردید و ابرهاى تیره ابهام و شبه را از فضا فکر و ذهن آنان کنار زد و خورشید حقیقت را آشکار ساخت.(8)
 
مناظرات شگفت انگیز امام جواد علیه السلام 
 
از آنجا که امام جواد نخستین امامى بود که در خرد سالى به منصب امامت رسید (1) ، حضرت مناظرات و بحث و گفتگوهایى داشته است که برخى‏از آنها بسیار پر سر و صدا و هیجان انگیز و جالب بوده است. 
 
علت اصلى پیدایش این مناظرات این بود که از یک طرف، امامت او به خاطر کمى سن براى بسیارى از شیعیان کاملا ثابت نشده بود (گرچه بزرگان و دانایان شیعه بر اساس عقیده شیعه هیچ شک و تردیدى در این زمینه نداشتند) از این رو براى اطمینان خاطر و به عنوان آزمایش، سؤالات فراوانى از آن حضرت مى‏کردند. 
 
از طرف دیگر، در آن مقطع زمانى، قدرت «معتزله‏» افزایش یافته بود و مکتب اعتزال به مرحله رواج و رونق گام نهاده بود و حکومت وقت در آن زمان از آنان حمایت و پشتیبانى مى‏کرد و از سلطه و نفوذ خود و دیگر امکانات مادى و معنوى حکومتى، براى استوارى و تثبیت‏خط فکرى آنان و ضربه زدن به گروههاى دیگر و تضعیف موقعیت و نفوذ آنان به هر شکلى بهره بردارى مى‏کرد. 
 
مى‏دانیم که خط فکرى اعتزال در اعتماد بر عقل محدود و خطاپذیر بشرى افراط مى‏ نمود: معتزلیان دستورها و مطالب دینى را به عقل خود عرضه مى‏کردند و آنچه را که عقلشان صریحا تایید مى‏کرد مى‏پذیرفتند و بقیه را رد و انکار مى‏کردند و چون نیل به مقام امامت امت در سنین خردسالى با عقل ظاهر بین آنان قابل توجیه نبود، سؤالات دشوار و پیچیده‏اى را مطرح مى‏کردند تا به پندار خود، آن حضرت را در میدان رقابت علمى شکست‏ بدهند! 
 
ولى در همه این بحثها و مناظرات علمى، حضرت جواد (در پرتو علم امامت) با پاسخهاى قاطع و روشنگر، هر گونه شک و تردید را در مورد پیشوایى خود از بین مى‏برد و امامت‏خود و نیز اصل امامت را تثبیت مى‏نمود. به همین دلیل بعد از او در دوران امامت‏حضرت هادى (که او نیز در سنین کودکى به امامت رسید) این موضوع مشکلى ایجاد نکرد، زیرا دیگر براى همه روشن شده بود که خردسالى تاثیرى در برخوردارى از این منصب خدایى ندارد. 
 
 
مناظره با یحیى بن اکثم (2)
 
وقتى «مامون‏» از «طوس‏» به «بغداد» آمد، نامه ‏اى براى حضرت جواد -علیه السلام- فرستاد و امام را به بغداد دعوت کرد. البته این دعوت نیز مثل دعوت امام رضا به طوس، دعوت ظاهرى و در واقع سفر اجبارى بود. 
 
حضرت پذیرفت و بعد از چند روز که وارد بغداد شد، مامون او را به کاخ خود دعوت کرد و پیشنهاد تزویج دختر خود «ام الفضل‏» را به ایشان کرد.
 
امام در برابر پیشنهاد او سکوت کرد. (3) مامون این سکوت را نشانه رضایت‏حضرت شمرد و تصمیم گرفت مقدمات این امر را فراهم سازد. 
 
او در نظر داشت مجلس جشنى تشکیل دهد، ولى انتشار این خبر در بین بنى عباس انفجارى به وجود آورد: بنى عباس اجتماع کردند و با لحن اعتراض آمیزى به مامون گفتند: این چه برنامه ‏اى است؟ 
اکنون که على بن موسى از دنیا رفته و خلافت ‏به عباسیان رسیده باز مى‏خواهى خلافت را به آل على برگردانى؟ ! بدان که ما نخواهیم گذاشت این کار صورت بگیرد، آیا عداوتهاى چند ساله بین ما را فراموش کرده‏اى؟ ! 
 
مامون پرسید: حرف شما چیست؟ 
 
گفتند: این جوان خردسال است و از علم و دانش بهره‏اى ندارد. 
 
مامون گفت: شما این خاندان را نمى‏شناسید، کوچک و بزرگ اینها بهره عظیمى از علم و دانش دارند و چنانچه حرف من مورد قبول شما نیست او را آزمایش کنید و مرد دانشمندى را که خود قبول دارید بیاورید تا با این جوان بحث کند و صدق گفتار من روشن گردد. 
 
عباسیان از میان دانشمندان، «یحیى بن اکثم‏» را (به دلیل شهرت علمى وى) انتخاب کردند و مامون جلسه‏ اى براى سنجش میزان علم و آگاهى امام جواد ترتیب داد. در آن مجلس یحیى رو به مامون کرد و گفت: اجازه مى‏دهى سؤالى از این جوان بنمایم؟ 
 
مامون گفت: از خود او اجازه بگیر. 
 
یحیى از امام جواد اجازه گرفت. امام فرمود: هر چه مى‏خواهى بپرس. 
 
یحیى گفت: درباره شخصى که محرم بوده و در آن حال حیوانى را شکار کرده است، چه مى‏گویید؟ (4) 
 
امام جواد -علیه السلام- فرمود: آیا این شخص، شکار را در حل (خارج از محدوده حرم) کشته است‏ یا در حرم؟ 
عالم به حکم حرمت ‏شکار در حال احرام بوده یا جاهل؟ 
عمدا کشته یا بخطا؟
آزاد بوده یا برده؟ 
صغیر بوده یا کبیر؟ 
براى اولین بار چنین کارى کرده یا براى چندمین بار؟ 
شکار او از پرندگان بوده یا غیر پرنده؟ 
از حیوانات کوچک بوده یا بزرگ؟ 
باز هم از انجام چنین کارى ابا ندارد یا از کرده خودپشیمان است؟ 
در شب شکار کرده یا در روز؟ 
در احرام عمره بوده یا احرام حج؟!
 
یحیى بن اکثم از این همه فروع که امام براى این مسئله مطرح نمود، متحیر شد و آثار ناتوانى و زبونى در چهره ‏اش آشکار گردید و زبانش به لکنت افتاد به طورى که حضار مجلس ناتوانى او را در مقابل آن حضرت نیک دریافتند. 
 
مامون گفت: خداى را بر این نعمت‏ سپاسگزارم که آنچه من اندیشیده بودم همان شد.
 
سپس به بستگان و افراد خاندان خود نظر انداخت و گفت: آیا اکنون آنچه را که نمى‏پذیرفتید دانستید؟ ! (5) 
 
 
حکم شکار در حالات گوناگون توسط مُحرم
 
آنگاه پس از مذاکراتى که در مجلس صورت گرفت، مردم پراکنده گشتند و جز نزدیکان خلیفه، کسى در مجلس نماند. 
مامون رو به امام جواد-علیه السلام-کرد و گفت: قربانت گردم خوب است احکام هر یک از فروعى را که در مورد کشتن صید در حال احرام مطرح کردید، بیان کنید تا استفاده کنیم. 
 
امام جواد -علیه السلام- فرمود: بلى، اگر شخص محرم در حل (خارج از حرم) شکار کند و شکار از پرندگان بزرگ باشد، کفاره‏اش یک گوسفند است و اگر در حرم بکشد کفاره‏اش دو برابر است؛ و اگر جوجه پرنده ‏اى را در بیرون حرم بکشد کفاره ‏اش یک بره است که تازه از شیر گرفته شده باشد، و اگر آن را در حرم بکشد هم بره و هم قیمت آن جوجه را باید بدهد؛ و اگر شکار از حیوانات وحشى باشد، چنانچه گورخر باشد کفاره ‏اش یک گاو است و اگر شتر مرغ باشد کفاره‏اش یک شتر است و اگر آهو باشد کفاره آن یک گوسفند است و اگر هر یک از اینها را در حرم بکشد کفاره‏اش دو برابر مى‏شود. 
 
و اگر شخص محرم کارى بکند که قربانى بر او واجب شود، اگر در احرام حج‏ باشد باید قربانى را در «منى‏» ذبح کند و اگر در احرام عمره باشد باید آن را در «مکه‏» قربانى کند. کفاره شکار براى عالم و جاهل به حکم، یکسان است؛ منتها در صورت عمد، (علاوه بر وجوب کفاره) گناه نیز کرده است، ولى در صورت خطا، گناه از او برداشته شده است. 
 
کفاره شخص آزاد بر عهده خود او است و کفاره برده به عهده صاحب او است و بر صغیر کفاره نیست ولى بر کبیر واجب است و عذاب آخرت از کسى که از کرده ‏اش پشیمان است‏ برداشته مى‏شود، ولى آنکه پشیمان نیست کیفر خواهد شد (6).
 
قاضى القضات مات مى‌‏شود!
 
مامون گفت: احسنت اى ابا جعفر! خدا به تو نیکى کند! حال خوب است‏ شما نیز از یحیى بن اکثم سؤالى بکنید همان طور که او از شما پرسید. 
 
در این هنگام ابو جعفر-علیه السلام-به یحیى فرمود: بپرسم؟ یحیى گفت: اختیار با شماست فدایت ‏شوم، اگر توانستم پاسخ مى‏گویم و گرنه از شما بهره ‏مند مى‏شوم. 
 
ابو جعفر-علیه السلام-فرمود: به من بگو در مورد مردى که در بامداد به زنى نگاه مى‏کند و آن نگاه حرام است، و چون روز بالا مى ‏آید آن زن بر او حلال مى‏شود، و چون ظهر مى‏ شود باز بر او حرام مى‏شود، و چون وقت عصر مى ‏رسد بر او حلال مى‏ گردد، و چون آفتاب غروب مى‏ کند بر او حرام مى‏شود، و چون وقت عشاء مى ‏شود بر او حلال مى ‏گردد، و چون شب به نیمه مى ‏رسد بر او حرام مى‏ شود، و به هنگام طلوع فجر بر وى حلال مى‏ گردد؟
 
این چگونه زنى است و با چه چیز حلال و حرام مى‏ شود؟ 
 
یحیى گفت: نه، به خدا قسم من به پاسخ این پرسش راه نمى ‏برم، و سبب حرام و حلال شدن آن زن را نمى ‏دانم، اگر صلاح مى‏دانید از جواب آن، ما را مطلع سازید. 
 
ابو جعفر-علیه السلام-فرمود: این زن، کنیز مردى بوده است. در بامدادان، مرد بیگانه ‏اى به او نگاه مى‏ کند و آن نگاه حرام بود، چون روز بالا مى‏آید، کنیز را از صاحبش مى‏خرد و بر او حلال مى‏شود، چون ظهر مى‏شود او را آزاد مى‏ کند و بر او حرام مى‏ گردد، چون عصر فرا مى ‏رسد او را به حباله نکاح خود در مى‏آورد و بر او حلال مى ‏شود، به هنگام مغرب او را «ظهار» مى‏ کند. (7) و بر او حرام مى‏ شود، موقع عشا کفاره ظهار مى‏ دهد و مجددا بر او حلال مى ‏شود چون نیمى از شب مى‏ گذرد او را طلاق مى‏دهد و بر او حرام مى‏ شود و هنگام طلوع فجر رجوع مى‏ کند و زن بر او حلال مى‌‏گردد (8).
 
 
چه ساعتی از روز به امام جواد متوسل شویم؟
 
 
مرحوم کفعمى روایت کرده در هر روز، دو ساعت پس از وقت فضیلت نماز عصر ، ساعت مخصوص امام جواد علیه السلام است ، و توسل به آن حضرت در آن ساعت و خواندن دعا، بسیار شایسته مى باشد.

مرحوم کفعمى روایت کرده در هر روز، دو ساعت پس از وقت فضیلت نماز عصر ، ساعت مخصوص امام جواد علیه السلام است ، و توسل به آن حضرت در آن ساعت و خواندن دعا، بسیار شایسته مى باشد.
 از جمله دعاهاى خواندنى در آن ساعت ، دعایى است که در ذیل مى آید:
یَا مَنْ دَعَاهُ الْمُضْطَرُّونَ فَأَجَابَهُمْ وَ الْتَجَأَ إِلَیْهِ الْخَائِفُونَ فَآمَنَهُمْ وَ عَبَدَهُ الطَّائِعُونَ فَشَکَرَهُمْ وَ شَکَرَهُ الْمُؤْمِنُونَ فَحَبَاهُمْ وَ أَطَاعُوهُ فَعَصَمَهُمْ وَ سَأَلُوهُ فَأَعْطَاهُمْ وَ نَسُوا نِعْمَتَهُ فَلَمْ یُخْلِ شُکْرَهُ مِنْ قُلُوبِهِمْ وَ امْتَنَّ عَلَیْهِمْ فَلَمْ یَجْعَلِ اسْمَهُ مَنْسِیّاً عِنْدَهُمْ أَسْأَلُکَ بِحَقِّ وَلِیِّکَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ ع حُجَّتِکَ الْبَالِغَةِ وَ نِعْمَتِکَ السَّابِغَةِ وَ مَحَجَّتِکَ الْوَاضِحَةِ وَ أُقَدِّمُهُ بَیْنَ یَدَیْ حَوَائِجِی أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَ کَذَا
اللَّهُمَّ یَا خَالِقَ الْأَنْوَارِ وَ مُقَدِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ وَ ((الله یَعْلَمُ ما تَحْمِلُ کُلُّ أُنْثى وَ ما تَغِیضُ الْأَرْحامُ وَ ما تَزْدادُ وَ کُلُّ شَیْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ(1))) إِذَا تَفَاقَمَ أَمْرٌ طُرِحَ عَلَیْکَ وَ إِذَا غُلِّقَتِ الْأَبْوَابُ قُرِعَ بَابُ فَضْلِکَ وَ إِذَا ضَاقَتِ الْحَاجَاتُ فُزِعَ إِلَى سَعَةِ طَوْلِکَ وَ إِذَا انْقَطَعَ الْأَمَلُ مِنَ الْخَلْقِ اتَّصَلَ بِکَ وَ إِذَا وَقَعَ الْیَأْسُ مِنَ النَّاسِ وَقَفَ الرَّجَاءُ عَلَیْکَ أَسْأَلُکَ بِمُحَمَّدٍ النَّبِیِّ الْأَوَّابِ الَّذِی أَنْزَلْتَ عَلَیْهِ الْکِتَابَ وَ نَصَرْتَهُ عَلَى الْأَحْزَابِ وَ هَدَیْتَنَا بِهِ إِلَى دَارِ الْمَآبِ وَ بِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ الْکَرِیمِ النِّصَابِ الْمُتَصَدِّقِ بِخَاتَمِهِ فِی الْمِحْرَابِ وَ بِالْإِمَامِ الْفَاضِلِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الَّذِی سُئِلَ فَوَفَّقْتَهُ لِرَدِّ الْجَوَابِ وَ امْتُحِنَ فَعَضَدْتَهُ بِالتَّوْفِیقِ وَ الصَّوَابِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِهِ الْأَطْهَارِ وَ أَنْ تَجْعَلَ مُوَالَاتِهِمْ وَ مَحَبَّتَهُمْ عِصْمَةً مِنَ النَّارِ وَ مَحَجَّةً إِلَى دَارِ الْقَرَارِ فَقَدْ تَوَسَّلْتُ بِهِمْ إِلَیْکَ وَ قَدَّمْتُهُمْ أَمَامِی وَ بَیْنَ یَدَیْ حَوَائِجِی وَ تَعْصِمَنِی مِنَ التَّعَرُّضِ لِمَوَاقِفِ سَخَطِکَ وَ تُوَفِّقَنِی لِسُلُوکِ مَحَبَّتِکَ وَ مَرْضَاتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ(2)

پی نوشت:
1-الرعد: 13/8.     
2-مصباح کفعمى : 188، مصباح المتهجد: 516
 
 
تولد امام جواد (ع) به روایت خواهرامام رضا(ع)
 
 
درباره‌ روز تولد، امام جواد (ع) برخی معتقد به شب جمعه، شب نوزدهم ماه رمضان سال 195 هستند و برخی دیگر به نیمه ماه رمضان.

شیخ طوسی نیز در کتاب مصباح می‌گوید امام جواد در روز دهم ماه رجب سال 195 هجری قمری متولد شده است.

در میان اقوال ، فرازی از دعای ناحیه مقدس، قول شیخ طوسی را تایید می‌کند آنجا که حضرت می‌فرمایند:« اللهم انی اسئلک بالمولدین فی رجب محمدبن علی الثانی و ابنه علی بن محمد المنتخب ."

*ولادت امام جواد (ع) پاسخ به شبهه واقفیه بود

شخصی بنام ابن ابی نجران نقل می کند :حسین پسر قیاما ،از سران فرقه واقفیه، به حضرت امام رضا (ع)گفت:« آیا تو امام هستی؟» حضرت فرمود:« آری.» او گفت: « به خدا قسم که تو امام نیستی.» حضرت رضا علیه السلام مدتی سر را پایین انداخت، سپس سر بلند کرد و فرمود: « چرا فکر می‌کنی که من امام نیستم؟»

او پاسخ داد:« از امام صادق علیه السلام برای ما روایت شده که امام، عقیم ( بدون نسل) نیست و تو اکنون به این سن‌و‌سال رسیده‌ای و فرزند پسری نداری.»

حضرت رضا علیه السلام این بار طولانی‌تر از بار پیش، سر پایین انداخت؛ آنگاه سر بلند کرد و فرمود: « قسم به خدا که مدت زیادی نخواهد گذشت که خداوند، پسری به من عطا کند.»

ابن ابی نجران می‌گوید: « از آن به بعد ما ماه‌ها را شمارش کردیم. خداوند کمتر از یک سال بعد، حضرت امام محمد جواد علیه السلام را به امام رضا علیه السلام عنایت فرمود.»

*ولادت امام جواد علیه السلام

تولد مبارک امام جواد (ع) نه تنها پایان بخش دلهره های شیعیان وافشای نیت فرصت طلبان و سود جویانی چون فرقه واقفیه بود، بلکه آغاز فصل نوینی از تاریخ ائمه اطهار است.

حکیمه دختر امام موسی بن جعفر علیه السلام ( خواهر امام رضا علیه السلام و عمه امام جواد علیه السلام ) می‌گوید: هنگامی که زمان زایمان خیزران، مادر امام جواد علیه السلام، فرا رسید، امام رضا علیه السلام مرا فرا خواند و فرمود:« ای حکیمه، برای مراسم زایمان خیزران آماده باش.»

آن گاه امر فرمود که من و خیزران و قابله به اتاقی برویم، برای ما چراغی روشن کرد و در را به روی ما بست.

چون رنگ پوست امام جواد علیه السلام به شدت متمایل به سبزه بود، مردم در فرزندی او نسبت به حضرت امام رضا علیه السلام شک کردند، اما وقتی قیافه شناسان، او را دیدند همگی اقرار کردند که او از خاندان نبی اکرم و امیرالمؤمنین است. در آن زمان، امام 25 ماهه بود

در این حال درد زایمان خیزران را فرا گرفت و همزمان چراغ خاموش شد. من نگران شدم ولی امام جواد علیه السلام ناگهان همچون ماه شب چهارده طلوع کرد، در حالی که پارچه نازکی بدنش را پوشانده بود؛ نوری از آن حضرت فروزان بود که همه اتاق را روشن کرده بود. نوزاد را گرفتم، در دامان خود گذاشتم و آن پوشش نازک را از بدن او جدا کردم. در این هنگام امام رضا علیه السلام در اتاق را باز کرد و وارد شد، نوزاد را از من گرفت و در گهواره گذاشت. سپس به من فرمود« ای حکیمه، مواظب گهواره باش.»

سه روز که گذشت، حضرت جواد علیه السلام چشم خود را به سوی آسمان گشود و نگاهی به راست و چپ انداخت و فرمود:« اشهد ان لا اله الا اله و اشهد ان محمداً رسول الله »؛ (گواهی می‌دهم که معبودی جز الله نیست و محمد فرستاده خداست.)

هراسان برخاستم و نزد امام رضا علیه السلام رفتم و به آن حضرت گفتم:« من از این کودک چیز شگفت‌آوری شنیدم.»

امام فرمود:« چه چیز شگفت‌آوری از او شنیدی؟» و من آنچه را شنیده بودم بازگو کردم.

امام فرمود:« ای حکیمه، آنچه از شگفتی‌های او خواهید دید، از آنچه شنیدی بیشتر است.»

سلام بر باب الحوائج شش ماهه/ میلادت هم مرا به گریه می اندازد آقا!

چشم هایت به کربلا فهماند، مست بودن به قیل و قال که نیست؛ ظهر روز دهم نشان دادی مرد بودن به سن و سال که نیست...

دهم رجب سال 60 قمری است. خانه امام حسین (ع) دو باره نور باران می شود و از پنجره کوچک آن، آسمان مدینه روشن می گردد. برای حسین (ع) دسته گلی زیبا فرو فرستاده بودند. اشک شوق و برق شادی او بر صورت نوزاد می نشیند و گلبرگ رخش را با شبنم صبحگاهی، با طراوت تر می سازد. خدا به حسین (ع) پسری دیگر عطا فرمود که نیازمند و غنی بر نامش دخیل بسته اند و قنداقه زیبایش را قبله نیازهای خود ساخته اند. 

نامش را علی نهاد. مانند دو پسر دیگرش و عشقی بیکرانه از محبت پدر و مولای خویش علی (ع) را به تصویر کشید. نامش را علی نهاد و فرمود که اگر خدا هزار پسر به او دهد، همه را علی نام خواهد نهاد. آری، او هم علی بود که شکوه و نامت، بلندتر از آسمان بود و زیباتر از صبح و روشن تر از باران. 

عبدالله رضیع (شیرخوراه) یا علی اصغر، فرزند سیدالشهداء، امام حسین (ع)، مادرش نیز، رباب، دختر امرء القیس بن‌ عَدِیّ. 

آغوش مهربان پدر تو را در خود جای می دهد و چشمان او بر تو می گرید. تو مولود کربلایی. تو شش ماهه عاشورایی. تو آمده بودی که فقط در قافله عشاق بمانی. تو آمده بودی که همسفر کربلا شوی. تو آمده بودی که حج را ناتمام بنهی. میلاد تو شادی را غریبانه کنار می زند و اشک را در چشمان همه جاری می سازد. آخر، تو از زندگی، فقط تشنگی و عطش و شهادت را دریافتی. تو آمده بودی که به شهادت آبرو دهی. تو کوچکترین قربانی هستی؛ اما با همه کوچکی، حماسه ات بی هماورد بود و نام تو در ردیف اول عشقبازان عاشورا حک شد. سلام بر نام بلندت که زمزمه مستان است، ای علی اصغر (ع). 

باب الحوائج شش ماهه! قدم بر خاک گذاشتی تا آسمان به وجد بیاید آمدن دردانه هستی را.

گریه کردی تا عرش، خندیدن آغاز کند تبسم آسمانی‏ات را.

چشم گشودی بر دنیا تا چشم عالم روشن شود به جمال بی‏مثال عشق.

... و دست و پا می‏زنی در گهواره تا پاسخی باشی به ندای «هل من ناصر» پدرت تا ثابت کنی که آخرین سربازی؛ تو هم می‏توانی با خون خویش، درخت اسلام را به ثمر بنشانی.

هر چند فاصله‏ ات شش ماه بیش نیست از این جهان، هر چند عمری را تجربه نکرده‏ ای؛ اما جهانی را به تفکر وا داشته  ‏ای.

خونت تا همیشه ایام، در رگ‏های تاریخ، جاری است، خونی که از حنجره‏ای شش ماهه جاری شد و جریان دارد تا همیشه.

خونی که از گلوگاه سرخ، به جریان درآمده است تا عالم را راهنمایی باشد به سمت رستگاری. تو سرباز کوچک پدرت هستی.

اگر چه شش ماه، فاصله چندانی نیست ولی پلک بر هم بگذاری، بر روی دستان پدرت باید دهان باز کنی و فریاد برآوری آزادی را و بندگی خداوند را، «لاشریک» را.

باید با سرخ‏ترین کلمات، زیباترین توصیف را از عشق به نمایش بگذاری.

چشم بر هم بگذاری، بر روی دستان پدرت. باید دست و پا بزنی در دریای بی‏کران دلدادگی، دست و پا بزنی بر روی دستان پدرت تا در آینه‏ها نقش ببندد تصویر شش ماهه‏ ای که روز آمدنش گریه کرد تا در روز پر گشودنش، خنده کند بر جهان، تا بخندد به اشک‏هایی که در فراق او سرازیر می‏شوند.

آری گریان آمدی تا خندان بروی...

به گزارش کورنگ، با توجه به حضور فعال نسل نو در فضای مجازی، KHAMENEI.IR از سایت جدیدی با عنوان «نو+جوان» (ویژه مخاطبان تا ۱۸ سال) در روز پنجشنبه ۱۰ اردیبهشت‌ماه رونمایی خواهد کرد.

پایگاه اطلاع‌رسانی حفظ و نشر آثار آیت‌الله العظمی خامنه‌ای با توجه به حضور فعال نسل نو در فضای مجازی، KHAMENEI.IR از سایت جدیدی با عنوان «نو+جوان» (ویژه مخاطبان تا 18 سال) در روز پنجشنبه 10 اردیبهشت‌ماه رونمایی خواهد کرد.

این سایت قصد دارد با استفاده از همراهی و مشارکت نوجوانان فعال و بهره‌گیری از ظرفیت‌ها و توانایی‌های این نسل، پیام انقلاب اسلامی را با تمرکز بر اندیشه‌های حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در فضای مجازی ترویج کند و فضایی را فراهم آورد تا کاربران نیز نظرات و تولیدات خود را در معرض دید یکدیگر قرار دهند.

سایت نو+جوان با نشانی nojavan.khamenei.ir روز پنجشنبه همزمان با برگزاری مراسم رونمایی از تقریظ رهبر انقلاب بر کتاب خاطرات اسارت جمعی از نوجوانان ایرانی با عنوان «آن 23 نفر»، افتتاح خواهد شد.

منبع: دفتر مقام معظم رهبری

به گزارش کورنگ به نقل از راه دانا، در حالی که روحانی طی چند روز گذشته اظهاراتی درباره عملکرد ناجا به زبان آورده است، مشاوران وی برای توضیح و توجیه این اظهارات، به بیان اظهارات شاذتری پرداختند.

در همین راستا، یونسی روز گذشته بعد از ابلاغ سلام رئیس دولت یازدهم به مردم گراش می خواست به توضیح درخصوص سخنان چند روز قبل رئیس جمهور در جمع فرماندهان نیروی انتظامی بپردازد، گفت: رییس جمهور گفتند پلیس مجری قانون است نه مجری اسلام، این عبارت ممکن است برای بعضی ها سنگین باشد و سوءتفاهم ایجاد کند. اما توضیح این جمله رییس جمهور این است که وظایف در کشور تقسیم شده و خود رییس جمهور به عنوان رییس جمهور و نه به عنوان یک روحانی مجری اسلام نیست، بلکه مجری قانون اساسی است.

این اظهارات در راستای پروژه جدایی دین از سیاست است که از سال ها پیش از سوی سیاستمداران سکولار و لیبرال رقم خورده است؛ این در حالی است که این اصل از ابتدا با آرمان های انقلاب اسلامی و امام خمینی در تضاد بوده است.

یونسی پیش از این هم اظهارات عجیب دیگری را در کارنامه خود ثبت کرده است که می توان به اظهارات تفرقه افکن وی در خصوص تشکیل امپراتوری اشاره کرده که گفته بود: «ایران امروز امپراتوری شده است همان طور که در طول تاریخ امپراطوری بوده است و پایتخت کنونی آن بغداد است. بغداد هم اکنون همانند گذشته مرکز تمدن، فرهنگ و هویت ما است».

در این میان بسیاری از رسانه‌های اپوزیسیون و ضد نظام با استقبال گسترده از سخنان یونسی نسبت به انتقادهای منتقدان یونسی در ایران هم واکنش نشان داده و به جهت گیری های خاص خود به دفاع از یونسی و اظهارات وی پرداختند.

این اظهارات خوشحالی صهیونیست ها را در پی داشت؛ چرا که توانستند مانور زیادی روی این اظهارات بدهند و از این طریق سیاست‌های خصمانه خود علیه ایران را در طول سال‌های گذشته توجیه کنند.

اظهارات دیگر یونسی در خصوص اقلیت های کشور، شیر و خورشید، تحریف سخنان امام خمینی(ره)، شکل گیری داعش داخلی و ... از جمله اظهارات تفرقه برانگیز یونسی هستند.

وی پیش از این نیز اظهارات حاشیه ساز دیگری هم داشت که می توانید اظهارات حاشیه ساز یونسی را در اینجا و اینجا ببینید.

تا کنون اظهارات یونسی به عنوان یک مقام دولتی هم ملی گرایانه، توسعه طلبانه، تحریک آمیز و برای آزادیخواهان و مبارزان شیعه در منطقه خطرناک بوده است.

تا کنون واکنش های زیادی به اظهارات نسنجیده یونسی صورت گرفت و حتی نمایندگان مجلس پس از عدم موضع گیری دولت در این خصوص از وی شکایت کردند.

به نظر نمایندگان این سخنان یونسی امنیت کشور را به خطر انداخته و نه تنها موجب وحدت نشده، بلکه تحریف‌های وی موجب تفرقه میان قومیت های مختلف کشور و از طرف دیگر جدایی ملت ایران از سایر ملت‌ها می شود.

هرچند در طی ماه های گذشته دولت به یونسی به خاطر این اظهارات نسنجیده وی هیچ گونه تذکری نداد و بی تفاوت از کنار این اظهارات تفرقه برانگیز گذشت، اما دادگاه ویژه روحانیت در این خصوص موضع گرفته و یونسی را احضار کرد.

حجت‌الاسلام محمد موحد رئیس دادگاه انقلاب تهران، اظهار داشت: در پی اظهارات آقای یونسی که در روزنامه‌ها و رسانه‌ها نیز پخش شد، گزارش‌های مختلفی از سوی دادستانی عمومی تهران و مراجع امنیتی ارجاع شد.

وی ادامه داد: با توجه به وصول این گزارش‌ها، آقای یونسی به دادسرای ویژه روحانیت احضار شدند، تحقیقات لازم انجام و اظهارات ایشان استماع شد.

موحد با بیان اینکه قرار تأمین برای وی صادر شده است گفت: اما هنوز پرونده به دادگاه ارجاع نشده است و بعد از طی فرآیند لازم ارسال می‌شود.

رئیس دادگاه انقلاب، اتهام یونسی را اظهارات خلاف امنیت ملی عنوان کرد.

یونسی که تا کنون در این خصوص صحبتی نداشته است، به طوری که طی در پاسخ به سوال تیتر یک مبنی بر اینکه آیا دادگاه ویژه روحانیت در خصوص برخی اظهارات وی در مورد عراق تشکیل خواهد شد یا نه؟ با عصبانیت اظهار داشت، چنین سوال سیاسی و هرچه که در این زمینه باشد به هیچ عنوان پاسخ نخواهم داد.

آنچه که مسلم است مماشات بیش از اندازه دولت با یونسی هیچ گونه توجیه منطقی و دلیل عقلی نداشته است و دولت باید به این نکته توجه کند که این اظهارات نسنجیده روزی گریبان دولت را هم گرفته و ممکن است حاشیه های زیادی برای دولت ایجاد کند.

انتهای پیام/ط

حسین توسلی: بعد ازاینکه نمایندگان محترم مجلس در اقدامی نگران کننده و غیرقابل باور، طرح استانی شدن انتخابات مجلس را تصویب کردند،در جلسه اخیر خود به تاریخ 8 اردیبهشت 94 بندی را تصویب کردند که براساس آن در صورت ثبت‌نام نمایندگان فعلی مجلس شورای اسلامی برای دوره بعد، صلاحیت آنان برای نمایندگان مجلس استمرار می‌یابد بر این اساس سایر عوامل اجرایی یا نظارتی حق اظهارنظر درخصوص صلاحیت افراد مذکور را ندارند.

به گزارش کورنگ، روح الله زال پور روز سه شنبه در گفت و گو با ایرنا افزود: با توجه به گرم شدن هوا، از اواخر فروردین ماه مهاجرت پرندگان از مناطق استوایی به سمت سیبری آغاز می شود.

وی اظهار کرد: پرندگان مهاجر در حین پرواز به سمت مناطق سیبری در تالابها و رودخانه و سدها فرود می آیند که بر این اساس تالاب شیرین سو در این استان، این ایام میزبان 20 گونه پرنده آبزی و کنار آبزی است.

وی بیان کرد: در حال حاضر هزاران قطعه پرنده از نوع پرستوی دریایی، مرغ دریایی، کاکایی، اگرت کوچک و بزرگ، انواع مرغابی ها در تالاب شیرین سو فرود آمدند.

زال پور گفت: همچنین گونه های همچون چنگر، حواصیل، آبچیلک و چوپا از پیشتر میهمان تالاب شیرین سود بودند.

وی اضافه کرد: شماری از پرندگان مهاجر در تالاب ها اقدام به زاد و ولد کرده و این موضوع باعث شده تا گونه های تازه به دنیا آمده در تالاب بومی شوند و شماری از آنها در تالاب شیرین سو ماندگار شدند.

رییس اداره حفاظت محیط زیست کبودرآهنگ گفت: با توجه به بارندگی های سال جاری هم اینک عمق آب تالاب شیرین سو به یک و نیم تا دو متر رسیده است با این وجود نسبت به حد مطلوب فاصله دارد.

وی در ارتباط با ماهیگیری در این تالاب گفت: شمار ماهی های موجود در این تالاب پس از برگزاری مسابقه ماهیگیری به شدت کاهش یافته و از دو سال پیش تاکنون هیچگونه مجوزی برای صید ماهی صادر نشده است.

تالاب زیبای شیرین سو به وسعت 300 هکتار و پهنه آبی 40 هکتار در نزدیکی شهر شیرین سو از توابع شهرستان کبودرآهنگ قرار دارد.

استان همدان دارای 27 تالاب است.

انتهای پیام

به گزارش کورنگ به نقل از صبح رزن،دکتر فانی وزیر آموزش و پرورش در حاشیه گردهمایی بزرگ فرهنگیان شهرستان رزن گفت: آموزش و پرورش استخدام 5 هزار نفر را در دستور کار قرار داده است و سازمان مدیریت و برنامه ریزی نیز این استخدام را تصویب کرده است.

وی ادامه داد: این تعداد در رشته های فنی جذب خواهند شد و فرزندان فرهنگیان نیز از شانس بهتری برای این استخدام قرار دارند.

انتهای پیام/