کورنگ: دل کودک ، حتی از آب چشمه زلال تر است، کافی است برای فتح قله های محبت آنان، تنها یک بار مقابل دل های بی ریایشان بایستید و با مهربانی سخن بگویید آنگاه در دل هایشان می توان ماندگار شد.
راه رسیدن به قلب صافشان کوتاه است، کودکان، با بازی هایشان زندگی می کنند ولی زندگی آنها را بازی نمی دهد؛ کاش می شد همیشه کودک ماند!
کودکان، باغچه هایی از امیدند، هر کودک، گلدانی است که از زیباترین گل های معطر، خانه ها را به نزدیک ترین بهارها گره زده است.

به گزارش کورنگ به نقل از ایرنا، «ولادیمیر لیپونف» رییس نظارت فضایی انستیتو ستاره شناسی دانشگاه دولتی مسکو در این باره اعلام کرده است: دانشمندان در سراسر جهان با نگرانی وضعیت حرکت و مسیر شهاب سنگ را که یک کیلومتر بزرگی دارد رصد می کنند.
دانشمندان که با استفاده از تلسکوپ «ربات» در آفریقای جنوبی اطلاعات خود را در باره حرکت شهاب سنگ در حال حرکت به زمین مبادله می کنند، هنوز نتوانسته اند اطلاعات بیشتری در این باره کسب کنند.
لیپونف اعلام کرده، بزرگی هیولای آسمانی سه برابر «آپوفیز» است و انتظار می رود نیمه دوم دهه 2020 میلادی به زمین نزدیک شود.
هنوز نتایج بررسی های دانشمندان در باره تاثیرات عبور آپوفیز از کنار زمین که چندی پیش صورت گرفت، منتشر نشده است.

انتهای پیام /ب

به گزارش کورنگ به نقل از ایرنا این هواپیمای روس در حالی در فرودگاه صنعا به زمین نشست که ائتلاف نیروهای متجاوز تحت سرکردگی سعودی ها محاصره یمن را تشدید کرده و اجازه نمی دهند مشتقات نفتی ، دارو و موارد به طور کلی وارد این کشور شود و این اقدام سعودی ها به گسترش بحران انسانی دریمن منجر شده است.
گفته می شود هواپیمای روس حامل کمک های انسان دوستانه نخستن هواپیما است که به طور مستقیم از روسیه وارد صنعا پایتخت یمن شده و با وجود محاصره هوایی تحمیلی این کشور در فرودگاه صنعا به زمین نشسته است.
اندریه چرنوفل کاردار سفارت روسیه دریمن گفت که هواپیمای روس حامل کمک های انسان دوستانه مانند مواد غذایی و امدادی مختلف برای ملت یمن است.
وی افزود: روسیه تحولات یمن را رصد و پیگیری می کند و تمام تلاش خود را برای حل مسالمت آمیز بحران این کشور از طریق حمایت از تلاش های اسماعیل ولد الشیخ نماینده ویژه سازمان ملل متحد در امور یمن به کار گرفته است
چرنوفل خاطرنشان کرد که تنها راه حل بحران یمن ، راهکاری مسالمت آمیز است و روسیه از ملت یمن و گزینه های فراروی آن حمایت می کند.
خالد الشایف مدیرکل فرودگاه بین المللی یمن هم این « گام خوب کشور دوست روسیه برای شکستن محاصره ظالمانه ملت یمن » را ستود و از کشورهای دیگر که در تجاوز علیه یمن مشارکت ندارند ، خواست تا با الگو گرفتن از روسیه برای شکستن محاصره یمن و تقدیم کمک های انسان دوستانه به ملت آن اقدام کنند.
وی از سازمان های بین المللی فعال در امور انسانی نیز خواست تا مسئولیت های اخلاقی و ماموریت های واجب خود را در قبال ملت یمن بر عهده گرفته و بر کشورهای متجاوز برای برداشتن محاصره ظالمانه یمن اعمال فشار کنند.
محمد سعد حرمل معاون مدیر واحد اجرایی مدیریت اردوگاه های پناهجویان در یمن گفت که کمک های روسیه بین پناهجویان و آوارگان براساس نیازهای استان های مختلف توزیع خواهد شد.
وی خاطرنشان کرد که این مقدار کمک های انسان دوستانه در مقایسه با بیش از دو میلیون پناهجو و آواره ناشی از جنایات متجاوزان سعودی آمریکایی بسیار کم است .
وزارت وضعیت های اضطراری روسیه پیشتر اعلام کرده بود که مسکو یک هواپیمای حامل کمک های انسان دوستانه را روز پنجشنبه (دیروز) روانه یمن و اتباع روسیه و دیگر کشورها را هنگام بازگشت از یمن خارج می کند.
هواپیمای روسی از نوع ایل 76 متعلق به وزارت وضعیت های اضطراری حامل 20 تا 23 تن کمک های انسان دوستانه بوده و در مسیر یمن در شهر اسوان مصر هم توقف داشته است.
پایگاه خبری العهد نوشت که جنگنده های متجاوزان سعودی به هواپیمای روس که بعداز تخلیه کمک های انسان دوستانه قصد داشته است یمن را ترک کند اجازه نداده اند از باند فرودگاه صنعا بلند شود.
خاورم ** 1324

انتهای پیام

به گزارش کورنگ به نقل از راه دانا؛ غلامحسین کرباسچی در صفحه اینستاگرام خود عکسی از محمود علوی، وزیر اطلاعات را در کنار رئیس دولت اصلاحات منتشر کرد و نوشت: امشب، منزل آقای علیخانی.

عکس های بیشتری که از این مجلس که نشان می داد یک عزاداری است منتشر شد و در این میان تصاویر مربوط به قدرت الله علیخانی نیز منتشر شد.

خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا برای پیگیری صحت این مراسم با قدرت الله علیخانی تماس گرفت اما وی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا عکس‌های منتشر شده از وزیر اطلاعات در کنار یکی از سران فتنه در منزل وی صحت داشته یا خیر گفت: این عکس ها را ندیده ام.

در در پاسخ به سوال دیگر خبرنگار دانا مبنی بر اینکه آیا این مراسم در منزل شما برگزار شده است یا خیر تلفن را قطع کرد.

خبرنگار دانا دوباره با علیخانی تماس گرفت که متن این گفت و گو در زیر آمده است:

خبرنگار دانا: ببخشید تلفن قطع شد، بالاخره این مراسم در منزل شما برگزار شده است یا خیر؟

علیخانی: چکار داری که مراسم بوده یا نه؟

خبرنگار دانا: می خواهیم بدانیم این عکسها که از سمت آقای کرباسچی منتشر شده حقیقت دارد یا خیر؟

من بی اطلاع هستم و نمیدانم

خبرنگار دانا: یعنی شما نمیدانید در منزل شما این مراسم برگزار شده یا نه؟

مراسم را من همیشه برگزار می کنم

خبرنگار دانا: دیشب هم برگزار شده؟

بله همیشه برگزار می شود، امشب هم برگزار می شود فردا شب هم برگزار می شود خونه ما هر کس تشریف بیاورد پذیرایی می کنیم.

خبرنگار دانا: حجت الاسلام علوی هم بودند؟

تو چه کار داری که از من سوال می پرسی؟ چه کاره هستی و چه حقی داری که از من سوال می پرسی؟

خبرنگار دانا: من خبرنگارم

اصلا تو چه کاره ای؟

خبرنگار دانا: من خبرنگار هستم

بی خود خبرنگار هستی/ مگر خبرنگار باید هرچیزی را بپرسد؟/بی ربط حرف میزنی ؟

خبرنگار دانا: سوال من بی ربط نیست

تو چه حقی داری که بپرسی در خانه من چه خبر بوده است و کی بوده و کی نبوده

خبرنگار دانا: اگر مراسم خانه شما شخصی بوده نباید عکس هایش منتشر می شد

حالا شده و هر کس هر کار کرده من بروم با آنها دعوا کنم؟  اصلا شما حق نداری شرعاً این سوال را از من بپرسی/ تو خونه من داری بازجویی می کنی که کی بوده و کی نبوده

خبرنگار دانا: من باز جویی نکردم و تنها سوال پرسیدم

اصلا شما چرا می پرسی حق نداری  بپرسی

خبرنگار دانا: من توهین نکردم به شما که اینطور عصبانی می شوید

توهین کردی می پرسی خونه ات کی بوده کی نبوده چرا بازجویی می کنی  خانه ما همه رقم ادم می آید و از همه استقبال کرده و به آنها احترام می کنیم شما هم تشریف بیارید در خانه ما باز است خداحافظ

انتهای پیام/ب

به گزارش کورنگ به نقل از فارس احمد توکلی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در گزارشی به بیان سیر پرونده برجام پرداخت.

متن این گزارش به شرح ذیل است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

گزارش به مردم – 24 قسمت نخست                    احمد توکلی   94/8/15

در فرایند بررسی برجام در مجلس چه گذشت؟ بر سر سرمایه اجتماعی چه آمد؟ به عنوان یک نماینده چه کردم؟ قصه نقض عهد و واکنش هایش چه بود؟ چرا به طرح مشروط کردن برجام رأی دادم؟ چه اشکالات قانونی بر روند رسیدگی وارد است؟

این گزارش که طبق معمول برای شفاف شدن نحوه ایفای وظیفه خدمت‌گزاری مردم در مقام نمایندگی تقدیم می‌شود، گوشه‌هایی از این ماجرای تاریخی را نیز روشن می‌سازد که ثبت و انتشار آن‌ها خود وظیفه مستقلی است. در این قسمت کارکرد مجلس در این عرصه و اثر آن بر سرمایه اجتماعی و بخشی از اقدامات بنده در این ارتباط را ملاحظ می‌فرمایید. سه پرسش دیگر در قسمت پایانی پاسخ داده می‌‌شود.

روز یکشنبه 12 مهر 1394 در مجلس دو موضوع در ارتباط با برجام رخ داد: قرائت گزارش کمیسیون ویژه بررسی برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) و تقاضای دو فوریت برای طرح "اقدام متناسب و متقابل دولت در اجرای برجام".

مجلس به شدت متشنج شد و رئیس در اداره جلسه دچار مشکل بود. رفتارهای مغایر با شئونات نمایندگی مکرراً صحنه‌هایی را رقم زد که به حیثیت مجلس آسیب جدی زد. چرا این گونه پیش‌ آمد؟ این صحنه‌های تلخ با کیفیت بدتری در روزهای یکشنبه 19 و سه شنبه 21 مهر94، حین بررسی کلیات و جزئیات طرح مذکور تکرار شد. چرا؟ داستان از نگاه یک هموطن که ماجرا را از صدا و سیما و رسانه‌ها به طور مستقیم و غیرمستقیم پیگیری می‌کرد، گیج‌کننده، تأسف‌بار و سؤال‌برانگیز است. 

ملاحظه بفرمایید: در 28 مرداد کمیسیون ویژه‌ای برای رسیدگی به برجام تشکیل می‌شود. اعلام می‌کنند که این کمیسیون با توافق همه فراکسیون‌ها با ترکیب 7 نفر از رهروان به مدیریت عملی آقای لاریجانی 6 نفر از فراکسیون اصولگرایان به مدیریت آقای حداد و 2 نفر از اصلاح‌طلبان برگزیده می‌شوند.

در این میان رهبری بزرگوار ضرورت دخالت مجلس در تصویب یا عدم تصویب را یادآور می‌شوند و تأکید می‌کنند مبادا برجام اسباب تفرقه در کشور شود. هموطن تماشاگر صحنه تا اینجا گر چه از دولت علاقه‌ای به تمکین به قانون جهت تقدیم لایحه نمی‌بیند ولی ظاهراً در مجلس کارها دارد با وفاق کامل پیش می‌رود.

در روز یکشنبه 12 مهر ، در حالی که نقوی‌حسینی دارد گزارش قوی و مستدل کمیسیون ویژه در نقد برجام را می‌خواند، طرحی با قید دو فوریت تقدیم صحن می‌شود. مخالفان مدعی می‌شوند که طرح جدای از نتایج گزارش تهیه شده است. در مسیر بررسی دوفوریت جنجالی به پا می‌شود. رئیس مجلس و برخی از جبهه پایداری یکدیگر را با دادن اخبار متفاوت تخطئه می‌کنند.

آقای لاریجانی می‌گوید این طرح با هماهنگی دبیرخانه شورایعالی امنیت ملی و دوستان فراکسیون اصولگرا تهیه شده و آنان تعهد سپرده بودند که نتیجه را امضاء کنند. اعتراضات پی در پی چند نماینده جبهه پایداری در ضمن اخطار و تذکر رئیس را به واکنش وامی‌دارد تا به راحتی وقت اخطار و تذکر ندهد. همین مسئله تشنج را دامن می‌زند. به جای نمایش همدلی و وحدت، مانور تفرقه به چشم می‌خورد؛ آن هم نه بین دولت و مجلس و نه بین اصلاح‌طلبان و اردوگاه اصولگرایان، بلکه بین خودِ اردوگاه به اصطلاح اصولگرا.

دو فوریتی به رغم مطرح شدن از زبان بروجردی و دفاع لاریجانی و توکلی، رأی نمی‌آورد و پس از تصویب یک فوریت، طرح بر خلاف معمول، به جای کمیسیون ویژه، به کمیسیون امنیت ملی ارجاع می‌گردد. کمیسیون فردای آن روز آن را با سرعت در یک جلسه تصویب می‌کند و اعلام می‌کند 200 پیشنهاد را بررسی و رد کرده است!

گزارش کمیسیون امنیت ملی صبح یکشنبه 94/07/19 در صحن مطرح می شود. جنجال شدیدتر از هفته پیش است. تلخ‌ترین قسمت، تخطئه متقابل رئیس مجلس و رئیس کمیسیون ویژه و دفاع بسیار هیجانی دکتر صالحی از خود و تیم مذاکره‌کننده و بیان تهدید دفن در بتن است. بالاخره کلیات طرح با 139 رأی موافق و 100 رأی مخالف و 12 رأی ممتنع از 253 نماینده حاضر در جلسه تصویب می‌شود. بحث در جزئیات به سه‌شنبه 21/07/94 موکول می‌گردد. آن روز آقای لاریجانی با تصلب سختی اجازه مطرح شدن هیچ پیشنهادی از 200 و اندی پیشنهاد چاپ شده را نمی‌دهد.

در حالی که حق مسلم قانونی نمایندگان بود. با فشار لاریجانی، طرحی که معلوم بود ده‌ها سال سرنوشت کشور را رقم می‌زند، طی حدود 20 دقیقه به تصویب می‌رسد!  شورای نگهبان نیز با سرعت غیرمتعارف در اینگونه موارد، فردای آن روز مصوبه مجلس را تأیید می‌کند.

واقعاً مردم حق دارند سرگیجه بگیرند!! سرمایه اجتماعی بر باد رفته به دلیل این گونه رفتار توجیه‌ناپذیر حاکمان چگونه جبران می‌شود؟

به عنوان یک نماینده چه کردم؟ در 12 فروردین امسال طی نامه‌ای به آقای رئیس‌جمهور ضمن تشکر از زحمات آنان دو نکته را تذکر دادم یکی این که " بیانیه یا هر عنوان دیگری که به نتیجه مذاکرات داده شود، اگر برای ایران الزام‌آور باشد بعداً از قبول و اجرای آن گزیری نیست. این معنا در حقوق بین‌المللی امری پذیرفته شده است.

بنابراین مراقبت جدی در این باره حیاتی است، تا خدای ناخواسته از مکر دشمن آسیبی به ایران عزیز نرسد." و دیگری ضرورت تقدیم نتیجه مذاکرات برای تصویب به مجلس بود.

یکشنبه 16 فروردین 94 دکتر ظریف برای ارائه گزارش از مذاکرات لوزان به کمیسیون سیاست خارجی آمده بود. آقای کریمی‌قدوسی نخستین نماینده‌ای بود که در اعتراض به مذاکرات در نوبت خود به آقای ظریف متعرض شد و خطاب به وی چیزهایی را از حضرت آقا نقل کرد که دکتر ظریف 2 بار گفت دروغ است و در بار سوم از جایش برخاست و در حالی که می‌گفت من در جلسه‌ای که به آقا دروغ می‌بندند، نمی‌نشینم، قصد خروج کرد که با اصرار همکاران دوباره نشست.

آقای کریمی هم با خواهش من و آقای نبویان ادامه نداد. افراد مختلف سخن گفتند. معمولاً دوستان رهروان در دفاع و جبهه پایداری در مخالفت. از جمله برادرم آقای نبویان به استناد بیاناتی از رهبری آقای ظریف را به عدم رعایت نظرات ایشان متهم کرد. در انتها آقای کامران وقت خویش را به بنده داد. چون حملات به دکتر ظریف خیلی تند بود، برای آنکه با روحیه آسیب‌دیده از کمیسیون نرود ابتدا از طرف خودم و حضار از زحماتش تشکر کردم و برجستگی‌های مهمی از مذاکرات را بیان کردم بعد به گفتن ضعف‌ها پرداختم. در عین حال از اظهار عقیده آزادانه برادران مخالف نیز دفاع کردم.

در انتها خطاب به برادران پایداری اضافه کردم تصویری از رهبری که در کلامتان ارائه می‌شود، رهبری ضعیفی است و با واقعیت اصلاً نمی‌خواند. ظریف کیست که جرأت کند خلاف آقا در این امر مهم کاری بکند؟ مگر می‌تواند؟ حتی اگر بخواهد. اینجا نه ظریف و نه هیچ کس دیگری جرأت مخالفت با رهبری را ندارد! ماجرا به خوشی پایان یافت.

صبح روز بعد در یک ملاقات 10 دقیقه‌ای 2 مطلب را به دکتر ظریف عرض کردم. نخست گفتم شما که حرف تلخ دشمنان را با متانت گوش می‌دهی چرا دیروز بی‌صبری نشان دادی؟ وزیر خارجه باید سنگین‌تر از این باشد. قبول داشت. البته خستگی از سر و رویش می‌بارید. گفتم شاید دلیلش این باشد. تصدیق کرد و گفت بسیاری از شب‌ها به خاطر نگرانی از سنگینی مسئولیت خوابم نمی‌برد.

دوم، پیشنهاد کردم که تمام مخالفانی را که مبنا دارند از حسین آقا شریعتمداری و مانند ایشان در رسانه‌ها و آقای نبویان و مانند وی از نمایندگان و همچنین از دانشگاهیان را زود دعوت کن و خواهش کن صریح حرف بزنند و تو خودت شنونده باش و اگر خواستی آخر کار کمی توضیح بده. این کار اولاً عیوب کار شما را بر خودتان آشکار می‌کند؛ ثانیاً روابط داخلی را تلطیف می‌نماید، استقبال کرد.

شش روز بعد از توافق وین، در 29 تیرماه شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه 2231  را تصویب کرد. با این قطعنامه، شش قطعنامه تحریمی پیشین علیه ایران لغو مشروط شد که در واقع تعلیق بود. و در عین حال برجام را تصویب کرد.

روز بعد، سه‌شنبه 30 تیر آقای دکتر ظریف به مجلس آمد و گزارشی از برجام و حواشی آن، از جمله قطعنامه 2231 تقدیم مجلس کرد. 4 سؤال نوشتم و برای رئیس جلسه، آقای لاریجانی فرستادم. این از حقوق نمایندگان است که سؤال خود را از مسئولانی که گزارش تقدیم مجلس می‌کنند به رئیس جلسه بدهند و او باید بخواند و پاسخ بخواهد.

آقای لاریجانی سه تا را خواند و دکتر ظریف پاسخ داد. از جمله پرسیدم در حالی که لااقل 4 بار لفظ تعلیق صراحتاً در برجام آمده است چرا آقای وزیر چند بار با تأکید گفتند تمام تحریم‌ها لغو شده است؟ با کمال تعجب وزیر محترم در پاسخ گفت: "اصلاً تعلیق هیچ جا نیامده، در هیچ جای برجام تعلیق نیامده، هر کس تعلیق ترجمه کرده اشتباه کرده، هیچ جای برجام تعلیق نیامده. کلمه تعلیق وجود ندارد. لغو کرد... لغو، تمام شد." من کلمه انگلیسی  "suspend "را در متن برجام با ماژیک برجسته کردم و چون خودم منتظر اجازه اخطار بودم، از آقای دکتر نجابت خواهش کردم برود آنها را به دکتر لاریجانی نشان دهد.

لاریجانی که مطمئن شد به نجابت گفت برو به ظریف نشان بده. آقای دکتر ظریف در واکنش به دکتر نجابت گفت من ندیده بودم! عذر بدتر از گناه. بالاخره نوبت اخطار به من رسید که طبق اصل 74 قانون اساسی در باره ضرورت تقدیم لایحه برای بررسی برجام اخطار دادم.

رئیس مجلس در پاسخ گفت: این موضوع را در هیأت رئیسه بررسی خواهیم کرد. در جلسه یکشنبه بعد 04/05/1394 باز هم اخطار دادم که چرا دولت لایحه نمی‌دهد. و اضافه کردم : " بر اساس فرمایش مقام معظم رهبری و قانون اساسی، دولت باید توافق را بررسی کرده و در هیأت وزیران به تصویب رسانده و رسماً به مجلس ارائه کند تا قابل بررسی باشد. باید توافق با دقت بررسی شود تا کاری کنیم که تحریم‌ها واقعا رفع شود." لاریجانی در پاسخ به این اخطار گفت: . . . حرف شما صحیح است و من قبلاً نیز حرف شما را تأیید کرده‌ام ولی گزارش دادن وزیر به مجلس ایراد قانونی ندارد.

یک هفته پس از گزارش دکتر ظریف، در تاریخ 06/05/94 بر اساس مطالعه متن اصلی برجام نطقی در مجلس تقدیم داشتم. در این جا دستاورد بزرگ تسلیم غرب در برابر حق غنی سازی را ستودم و در باره دیگرخواسته برحق ملت که لغو تحریم های ظالمانه مقدم بر، یا همزمان با اجرای تعهدات ما بود، به روشنی نشان دادم که لغو اندکی از تحریم‌ها و تعلیق بقیه تنها پس از انجام 39 تعهد ایران انجام می‌گیرد و ابزار چانه‌زنی از دستمان می‌رود و هشدار دادم تعهدات بازگشت‌ناپذیر ایران خطرات جدی را متوجه منافع ملی می‌کند.

در پاسخ از راه حل، ضمن تأکید مجدد بر لزوم تقدیم لایحه گفتم :" • باید پیش از آن که قدرت چانه‌زنی را از دست بدهیم با هر تدبیری هست غرب بدعهد پیمان‌شکن را به لغو، نه تعلیق تحریم‌های ظالمانه وادار کنیم تا فشار بر مردم خوبمان کاهش یابد. در این راه باید به این دستور حکیمانه رهبری عمل کنیم که طی این دو هفته چند بار به الفاظ مختلف تکرار شده است.

دستور این است: "لازم است متنی که فراهم آمده با دقت ملاحظه و در مسیر قانونی پیش‌بینی شده قرار گیرد و آنگاه در صورت تصویب، مراقبت از نقض عهدهای محتمل طرف مقابل صورت گرفته و راه آن بسته شود."

• در طول مذاکرات 23 ماه گذشته طرف آمریکایی مدام تکرار کرده است گزینه نظامی روی میز است پرسش اساسی این است که چرا این تهدید عملی نشده است؟ اگر توان دفاعی ایران مانعی مهم در این خصوص بوده، که قطعاً چنین بوده است، آیا پذیرش محدودیت‌هایی، مانند آنچه در قطعنامه 2231 آمده، صلح و امنیت را برای کشور به ارمغان می‌آورد یا جنگ و ناامنی را؟ اینجانب هشدار می‌دهم.

پذیرش هر گونه محدودیت در حوزه دفاعی کشور، فرو ریختن سد استوار در برابر تحمیل جنگی دیگر بر ملت ایران است." در 26/05/94 نامه‌ای خطاب به آقایان دکتر روحانی و دکتر ظریف نوشتم. در این نامه که خصوصی برای این دو برادر فرستاده شد، پس از ذکر جهت‌گیری‌های درست دولت، به صراحت تمام اشکالات فرایند 23 ماهه را برشمردم.

در مقدمه گفتم: "بررسی کلی و دقت در برجام و قعطنامه 2231 شورای امنیت 2 احساس متضاد را در یک مسلمان انقلابی وطن‌دوست بر می‌انگیزد." احساس سربلندی ناشی از تسلیم غرب در برابر ایستادگی ملت  برای کسب حق غنی‌سازی با ذکر مکرر عبارت " برنامه هسته‌ای ایران شامل غنی‌سازی" یک طرف است که قهراً بر

نفوذ ایران در جهان و به ویژه در منطقه می‌افزاید. این، در کنار جلوه مصاف سیاسی یک به ششِ مذاکرات که نماد برجسته اعتماد به نفس ایران اسلامی بود، احساس عزت را بر می‌انگیزد.

طرف دیگر احساس سرافکندی ناشی از "تعهداتی است که با ادبیات ذی‌ربط برگردن گرفته‌ایم یا بالملازمه بر گردن ما بار می‌شود، در مقایسه با تعهداتی که آنان پذیرفته‌اند. در این عرصه نیز باور دارم برادران سعی داشتند گام به گام پیش روند و وجب به وجب پس بنشینند. ولی در عین حال نتیجه در برخی موارد آزاردهنده و بعضاً غیرقابل فهم است".

نوشتم که اصرار دولت برای تعقیب راه دیپلماتیک، که به دنبال تلاش آمریکا برای مذاکره  و نامه‌های اوباما به رهبر انقلاب و وساطت سلطان قابوس مطرح بود، و حمایت مشروط رهبری و هدایت ایشان را به همراه داشت و نیز راهبرد برد – برد که پیامش قبول نوعی بده بستان بود از مثبتات رویکرد دولت بود.

از آن طرف، گره زدن اصلاح همه امور به مذاکرات و نتایج مفروض آن، که طمع و فشار دشمن را زیاد کرد، اشتباه بزرگی بود. "وقتی آقای رئیس‌جمهور به درستی ظریف و گروهش را در میدان منازعه‌ای نابرابر معرفی می‌کرد باید رجز می‌خواند نه آن که اظهار عجز و نیاز کند." چنانکه سران آمریکا ضمن مذاکره فرصت رجزخوانی را هیچگاه فرو نمی‌گذاشتند. اشتباه بعدی اظهار شعف غیرمتعارف و تلقی بزرگترین پیروزی را در مردم ایجاد کردن بود. اشتباه سوم بی‌توجهی به تفاوت بین اختلافات داخلی بین گروه‌های مسلمان، و تخاصم با دول

جنگ‌طلب و زیاده‌خواه بود که باعث شد تا بین تفاهم و ترک مخاصمه و صلح مسلح فرق گذاشته نشود. گفته معاون اول که "مذاکرات تفاهم را جای تخاصم نشاند، که به لطافت در برخی سخنان رئیس‌جمهور گرامی نیز وجود داشت، نادرست است که به همین دلیل واقع شده است.

این اشتباه اعتقادی که احتمالاً در پیدایش برخی نتایج تلخ برجام مؤثر بوده است، اگر اصلاح نگردد، در اجرای احتمالی آن آسیب‌های بیشتری در پی دارد." و میتوان معبر نفوذ آتی دشمن باشد. عدم بهره‌گیری از تمام ظرفیت ملی را اشتباه دیگر خواندم و پرسیدم " چه اشکالی داشت افراد با سابقه‌ای مانند آقایان محمد جواد لاریجانی، احمد جلالی و کمال خرازی از ابتدا تا انتها تیم را همراهی می‌کردند؟"

در ادامه این نامه بزرگترین گناه در این عرصه را عدم رعایت راستی و درستی در گزارش رسمی از ماجرا به مردم و نمایندگان مردم شمردم و به عنوان نمونه دو مورد از دعاوی رئیس‌جمهور و وزیر خارجه را مستند به برجام و قطعنامه تشریح کردم. نامه با چند پیشنهاد تمام می‌شود.

بحمدالله سه چهار هفته بعد پاسخ دکتر ظریف صادر شده در تاریخ 22/06/94 را دریافت کردم. ظریف عزیز ضمن آنکه برخی اشکالات را متواضعانه می‌پذیرد، سعی می‌کند آنچه را که سوءتفاهم می‌خواند، توضیح دهد و در مواردی نیز موفق می‌شود. این دو نامه را بعد از قرائت گزارش کمیسیون ویژه با توافق دکتر ظریف منتشر ساختم.

تلاش‌های مربوط با طرح قانونی اقدام متقابل و ماجراهای مربوط را ضمن قسمت‌های دیگر خواهید خواند. در ادامه به این سه پرسش پاسخ می‌دهم : 1) قصه نقض عهد و واکنش‌هایش چه بود؟ 2)چرا به طرح مشروط کردن برجام رأی دادم؟ 3) چه اشکالاتی قانونی در مسیر پیش آمد؟

به گزارش کورنگ به نقل از راه دانا؛ نیروهای تروریست داعش در استان صلاح الدین عراق به مرکزیت موصل، تصاویری از درگیری ها در غرب سامرا منتشر کرده اند. سامرا در فاصله 125 کیلومتری بغداد و در غرب رود دجله قرار دارد. داعش بارها سعی کرده به شهر سامراء نزدیک شود اما طی عملیات های نیروهای ارتش و مردمی عراق، مجبور به عقب نشینی شده است.

به گزارش کورنگ به نقل از مشرق، دستگیری امیر سعودی که عامل قاچاق محموله بزرگ قرص های کپتاگون بود، بحث و جدل زیادی به راه انداخت  که در بخشی از آن از این قرص ها تحت عنوان «اکسیر وحشی گری داعشی ها و فساد جنسی» آنان یاد شده است.

بزرگترین محموله کپتاگون در صدر اخبار رسانه‌ها

عکس‌های امیر سعودی که با بزرگترین محموله کمی و کیفی قرص‌های روانگردان کپتاگون دستگیر شد، در صدر اخبار رسانه ها قرار گرفته است و برخی از این محموله به عنوان «مخدر جنگ سوریه» یاد کردند؛ زیرا گزارش‌هایی در این خصوص منتشر شد که نشان می‌دهد اعضای گروه‌های مسلح افراطی در سوریه به ویژه داعشی ها از این مواد استفاده می‌کنند.

داستان از 26 اکتبر گذشته (یک هفته پیش) و از آنجا شروع شد که کارمندان گمرک لبنان حدود دو تن قرص‌های مخدر کپتاگون را که در داخل بسته‌هایی جا سازی شده بود که روی آن نوشته شده بود: مخصوص امیر عبدالمحسن بن ولید بن عبدالعزیز آل سعود کشف و ضبط کردند.

قرار بود این بسته‌ها با هواپیمای اختصاصی این امیر سعودی از فرودگاه بین المللی بیروت به عربستان ارسال شود.

ارزش این محموله مصادره شده حدود یکصد و 10 میلیون دلار اعلام شد و این بزرگترین عملیات قاچاق است که در فرودگاه بین المللی بیروت خنثی شد؛ زیرا پیش از آن در آوریل سال 2014 ، 15 میلیون قرص کپتاگون در بندر بیروت کشف و ضبط شده بود.

یک هفته پس از این اتفاق دادستانی کل این امیر سعودی و چهار هموطن او را به اتهام قاچاق مواد مخدر و تجارت آن متهم کرد. این پرونده پنج متهم دیگر داشت که  سه نفر از آنان لبنانی و دو  نفر دیگر نیز سعودی هستند که به طور غیابی دادگاهی شدند.

جالب اینکه عربستان که بیشترعوامل قاچاق این قرص ها از اتباع این کشور بودند، یک سال پیش یک تبعه بلغاری به نام «بوریس کاروزف» ملقب به امیر کپتاگون را با همکاری مسئولان امنیتی لبنانی شناسایی کرد.

این فرد از سوی عربستان، لبنان و بسیاری از کشورهای دنیا تحت تعقیب بود و در آن زمان مسئولان امنیتی لبنان توانستند او را شناسایی کنند.

کاربوزوف در بازجویی‌ها اعتراف کرد که به درخواست دو شریک فلسطینی  و سوری به لبنان آمده است تا مهارت‌ها و تجربه خود درساخت این مواد مخدر در اردن را عرضه کرده و سپس آن را به عربستان و سایر کشورهای خاورمیانه و خلیج فارس قاچاق کند.

مواد مخدر کپتاگون راز تروریست‌های داعش و میل جنسی آنان

پس از دستگیری این امیر سعودی خیلی زود صفحات روزنامه های بلغارستان به بحث و جدل بر سر مسائل مربوط به قرص های کپتاگون و تاثیر آن بر تروریست های داعش تبدیل شد.

در این میان مجله «اینتر نشنال» اخیرا با انتشار این بحث و جدل ها به مهم ترین محورهای آن اشاره کرده و نوشت: این مواد از سال 1986 ممنوعه شده است و آن را «اکسیر وحشی گری و تمایلات و فساد جنسی» توصیف کرد.

انتهای پیام/ب

به گزارش کورنگ به نقل از مشرق، یک پایگاه خبری آمریکایی، بامداد پنجشنبه، با استناد به ادعاهای تأییدنشده ایران را به نقض مفاد «برجام» متهم کرد.

«آی‌بی‌تایمز»، از قول مقام‌های آمریکایی می‌نویسد یک شرکت هواپیمایی تجاری ایران، هفته گذشته اقدام به خرید یک فروند جت ساخت انگلیس با هدف اعزام نیرو و سلاح به سوریه کرده است. 

مقام‌های مورد استناد «آی‌بی‌تایمز»، اقدام ایران را نقض «برجام» توصیف کرده‌اند.

«بستی بوراسا»، سخنگوی اداره اطلاعات مالی و تروریسم در وزارت خزانه‌داری آمریکا گفت: «کاهش تحریم‌ها که هم‌اکنون در حال اجرا شدن هستند، فروش یا اجاره کامل هواپیما را تحت پوشش قرار نمی‌دهد.»

یک نماینده وزارت خارجه، در گفت‌وگو با آی‌بی‌تایمز، ادعا کرده واشنگتن از این موضوع اطلاع دارد و در حال انجام تحقیقات درباره آن است.»

کارشناسان و وکیلان آگاه به مسائل تحریم‌ها می‌گویند مطابق مفاد برجام، ایران تا قبل از تأیید آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مبنی بر پایبندی به تعهداتش، از خرید هواپیماهای آمریکا و کشورهای اروپایی منع شده است.

«آی‌بی‌تایمز» همچنین از قول کارشناسان می‌نویسد تخطی ادعایی ایران از مفاد توافق، می‌تواند اجرای برجام را با تأخیر همراه کند.

یک وکیل بدون افشای نام گفت: «این امر می‌تواند بر نحوه کاهش تحریم‌های ایران اثر بگذارد.»

این دومین بار است که شرکت هواپیمایی ماهان، طی پنج ماه گذشته به خرید غیرقانونی هواپیما متهم می‌شود.

اسناد بایگانی شده‌ای که به موجب ادعای آی‌بی‌تایمز در اختیار یک شرکت ثبت خصوصی قرار گرفته نشان می‌دهند که شرکت ماهان جت مذکور را ۱۵ اکتبر از فردی به نام «آنتونی گراندلینگ» خریداری کرده است. 

گراندلینگ هواپیمای مورد نظر را در آفریقای جنوبی به ثبت رسانده؛ جایی که او مدیریت سه شرکت مرتبط با هواپیما را به عهده دارد و در یک شرکت حدمات مالی هم سهام‌دار است.

جت ادعایی خریداری شده، به نوشته آی‌بی‌تایمز، قابلیت حمل ۸۰ سرنشین و سلاح‌های سبک و خمپاره‌های ضد تانک را دارد.

این وبگاه خبری آمریکایی مدعی است طی دو روز گذشته پروازهای شرکت ماهان ایر را تحت نظر گرفته و متوجه شده دست‌کم دو پرواز این شرکت از دمشق به سمت الحسکه و سپس تهران انجام شده است. 

انتهای پیام/ب

کورنگ به نقل از راه دانا:

به گزارش کورنگ به نقل از نافع، محسن فانوسی چهارمین شهید مدافع حرم از دیار دارالمجاهدین همدان است که خبر شهادتش مردم همدان را غرق در ماتم کرد.

در آستانه محرم سرلشر شهید حاج حسین همدانی در دفاع از حرم در سوریه به شهادت رسید و هنوز مردم شهیدپرور دارالمجاهدین همدان رفتن حبیب سپاه را باور نکرده بود که یارانش شهیدان مجید صانعی‌مقدم و مجتبی کرمی در ماه سوگواری سید و سالار شهیدان در دفاع از حرم آل الله به خیل عظیم شهدا پیوستند.

در همین ماه خبر شهادت سیدمیلاد مصطفوی نیز این شهر را اندوهگین کرد اما هنوز خبری از پیکر وی در دست نیست و نگاه این شهر به راه دوخته شده تا فرزندش را دربر بگیرد.

اکنون نیز خبر شهادت محسن فانوسی از کارکنان گروه مهندسی 43 ملایر، همدان را بار دیگر داغدار کرد.

انتهای پیام/