تازه ترین مطالب

تاریخ : 2. آذر 1396 - 8:03   |   کد مطلب: 26212
باهمه سختی ها وکمبود ها بچه های اسیر در چنگال دژخیمان حزب بعث مصمم به بالا بردن توان جسمی وروحی وآمادگی رزمی بودند حتی در اسارت، از جمله آن ورزش های رزمی بود که جهت تمرین احتیاج به فضای مناسب ودور از چشم ماموران اردوگاها بودچون این نوع ورزش از دید آنها حکم اسلحه داشت که در دستان ما قرار می گرفت

 ،پس تمرین ومربی وغیره همه اش باید مخفیانه کار می شد حتی بدور از چشم بعضی اسرای خودی، تا برسد به عراقی ها که هر موقع متوجه می شدند حداقل آن شکنجه های عادی با کتک وخوردن سیلی وغیره بود.
ولی بچه های اسیر کار خودشان را با هماهنگی به جلو‌می بردند ودر حین کار نیز لو می رفتند وکتک وشکنجه را هم بجان می خریدند
از جمله وسائل موردنیاز ورزش رزمی لباس بود که ما از لباسی که باید طبق قانون ژنو واسارت می دادند بی بهره بودیم وبعضی مواقع هم کم بهره از لباس عادی تا برسد به داشتن لباس ورزشی وآنهم لباس ورزش های رزمی
اوائل اسارت تا یکی دوماه در سال ۱۳۶۱ از لباس کلا محروم بودیم ، بالا تنه (از کمر به بالا)لخت بودیم وفقط شلوار داشتیم وزیر پیرهن هم نبود،چون موقع اسارت  آنهارا از تن مان در آورده بودند ودست تا نمانرابا آنها بسته بودند وبعدا، هم زیر پوش ها را ندادند.
مدتی بعد که اوضاع آرام تر شد وتوسط صلیب ثبت نام شدیم آمدن اول یک دست لباس یک تیکه دادند وما هم از فرصت استفاده کردیم وآستین های آنرا بریدم وبه قسمت میانی آن ،آنها را اضافه کردیم وشد مثل شلوار کردی ،،با  ابتکار بچه ها و گشاد شدن شلوار کار وتمرین ورزش رزمی هم راحتر شد .
تحرکات پاها وگارد گرفتن ومبارزه را در موقع دفاع وضربه زدن انجام می دادیم که تا مدت ها بصورت مخفیانه این لباس اسارت شد لباس ورزش های رزمی.
راویان:جمعی از آزاده گان استان همدان
تدوین:جمشید طالبی

منبع :نافع
انتهای پیام/ح

 

Tweets by Nafeehamedan

دیدگاه شما

سایت رهبر معظم انقلاب
شبکه اطلاع رسانی دانا
پایگاه خبری نافع همدان